Leerlingen ondersteunen elkaar: samen leren in de praktijk
Een van de uitgangspunten van Maria Montessori is samen leren. Op onze school vertalen we dit onder andere door veel activiteiten verticaal te organiseren. Zo hebben we tijdens een van de keuzewerktijden een tutorsysteem ingericht, waarbij een oudere leerling een jongere leerling begeleidt. Dat gaat inmiddels zo goed op vakkennisniveau, dat we overwegen om de komende jaren ook tutors in te zetten voor executieve vaardigheden, zoals het plannen en organiseren van schoolwerk.
Daarnaast heeft onze verdere verdieping in het Montessori-onderwijs ertoe geleid dat we ook op andere fronten meer verticaal zijn gaan werken. Zo hebben we op 4 mei binnen een burgerschapsproject vijfdeklassers de leiding gegeven over groepjes leerlingen van andere klassen. Samen gingen zij in Rotterdam op zoek naar herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog. Dit project was echt een groot succes, en daarom hebben we besloten vaker dit soort dwarsverbanden uit te gaan proberen.
Hoe is het proces verlopen om tot dit resultaat te komen?
We zijn een kleine school met korte lijnen, dus bij ons is het proces om te komen tot onze verantwoordingsbijdrage, altijd een proces tussen de ondersteuningscoördinator en mij als schoolleider.
Een belangrijk onderdeel is het werken met casussen. We maken het concreet door geanonimiseerde voorbeelden te bespreken. Zowel succesverhalen als situaties waar we veel van geleerd hebben. Want leren gebeurt niet alleen als alles goed gaat, fouten maken hoort er ook bij.
Deze reflectieve aanpak helpt ons om scherp te krijgen wat werkt en wat beter kan. We kijken steeds: wat zegt dit over hoe we in de toekomst omgaan met deze situatie?
Wat is jullie grootste leerpunt of aandachtspunt voor dit jaar?
Een belangrijk leerpunt voor de toekomst ligt voor mij bij de zogenaamde verantwoordingslunch met collega’s van andere scholen. Het zijn waardevolle bijeenkomsten en er ontstaan goede gesprekken. Maar die gaan niet altijd over de verantwoordingsbijdrage die je hebt gepresenteerd. Dat kan beter. De verantwoording zou meer de leidraad moeten zijn van het gesprek. Dat vraagt ook iets van hoe je je bijdrage vormgeeft. Zo overweeg ik om mijn presentatie voortaan letterlijk mee te nemen naar de verantwoordingslunch, bijvoorbeeld op een iPad. Als je iets tastbaars hebt om te laten zien, wordt het makkelijker om erover te praten.
Heb je nog tips voor collega’s om het verantwoordingsproces binnen de school goed vormt te geven?
Als je niet goed weet hoe je het moet aanpakken, kijk dan naar het verhaal van een leerling. Eén of twee concrete voorbeelden van leerlingen helpen om inzichtelijk te maken wat je doet en wat het effect is. Daar leer je uiteindelijk het meest van.
Tenslotte: aan wie geef jij de pen door? Van welke bijdrage op het verantwoordingsplatform zou je meer willen weten?
Ik vind het Wolfert College wel interessant, omdat zij naast mavo, havo en vwo, ook ISK hebben. Dat brengt echt weer andere uitdagingen met zich mee. Juist daarom vind ik het interessant hoe zij de ondersteuning aanpakken en hoe ze hun problemen oplossen. Daar zou ik graag meer over willen horen.
Meer informatie
Op het verantwoordingsplatform kunnen scholen de verantwoordingsbijdragen bekijken van Montessori Lyceum Rotterdam en van andere vo-scholen van Koers VO.
Lees ook het interview met:
- Carolien Nagtegaal-Jansen (De TooropMavo)
- Anton Brand (De Hef)
- Joni Heijboer en Debby Wernke (Focus Beroepsacademie)
- Johan Wijnhorst (De Passie Rotterdam)
- Pieter van Dijk (Young Rotterdam)
- Ilyas Bagci (Lyceum Kralingen)
- Lobke Rieborn (Laurens Lyceum)
- Marijn van den Dool (Wolfert Dalton).