Schoolleiders reflecteren op hun ondersteuning op school. Hoe doe jij dat? (8)

Interview met directeur Marijn van den Dool over de verantwoordingsbijdrage van Wolfert Dalton.

In onze nieuwsbrief zijn we gestart met een rubriek waarin aandacht is voor de verantwoordingsbijdragen van de vo-scholen in onze regio. Na Carolien Nagtegaal – Jansen, Anton Brand, Joni Heijboer, Debby Wernke, Johan Wijnhorst, Pieter van Dijk, Ilyas Bagci en Lobke Rieborn is het nu de beurt aan Marijn van den Dool van Wolfert Dalton.

Hoe ervaar je het dat je als school de vrijheid krijgt om zelf vorm te geven aan de manier waarop je je ondersteuningsgeld verantwoordt?

Ik vind deze aanpak erg prettig. Los van de vorm, of het nu een poster of presentatie is, waardeer ik vooral het gesprek dat daarop volgt tijdens de verantwoordingsbijeenkomst. Deze bijeenkomst biedt de kans om collega’s van andere scholen in een andere context te ontmoeten en ervaringen uit te wisselen. Dat maakt het veel waardevoller dan een financiële technische verantwoording, wat meer een ‘Excel-verhaal’ is.

Kun je iets vertellen over jullie bijdrage, en ben je tevreden over deze vorm?

Binnen de scholengroep van het Wolfert is gekozen voor een uniforme aanpak. De verschillende locaties hebben hun input op vergelijkbare wijze aangeleverd, onder begeleiding van bovenschoolse ondersteuning. Eén van de schoolpsychologen, de ondersteuningscoördinator van Wolfert Dalton en ik, als directeur, hebben hierover gesprekken gevoerd, waarna gezamenlijk de bijstellingen zijn gedaan. Daarbij is gekeken naar veranderingen en noodzakelijke toevoegingen of aanpassingen.
We hebben gekozen voor een eenvoudig te presenteren PowerPoint, die gemakkelijk gedeeld kan worden binnen het MT en tussen locaties, zonder uitgebreide toelichting.

Hoe is het proces verlopen om tot dit resultaat te komen?

Ik heb als directeur regelmatig overleg met de ondersteuningscoördinator, dat is de beleidsmatige aanvliegroute. De ondersteuningscoördinator overlegt daarnaast tweewekelijks met de teamleiders over specifieke zaken die spelen. Op die manier wordt direct vanuit de praktijk informatie aangeleverd. Deze gesprekken helpen om te filteren en scherp te krijgen wat daadwerkelijk van belang is.
Een belangrijk voordeel van deze aanpak is dat de verantwoording nadrukkelijk niet alleen om aantallen gaat, maar juist ruimte geeft aan de kwalitatieve kant. Door het stellen van een kwalitatieve verantwoordingsvraag sta je bewust stil bij wat er is gedaan en in hoeverre dit bijdraagt aan de gestelde doelen.

Klassikale mentor en individuele coach
Binnen onze begeleiding van leerlingen werken we met zowel een klassikale mentor als een individuele coach. De mentor richt zich met name op de klassikale begeleiding en bespreekt bijvoorbeeld in de onderbouw algemene vaardigheden en werkwijzen, zoals plannen en organiseren. Daarnaast heeft iedere leerling een individuele coach. In de coachgesprekken is er ruimte voor persoonlijke begeleiding. Waar plannen bijvoorbeeld klassikaal kan worden toegelicht met tips en werkwijzen, kan een leerling die vastloopt dit één-op-één bespreken met de coach.

Wat is jullie grootste leerpunt of aandachtspunt op basis van de reflectie van dit jaar?

We zijn in de blijde omstandigheid dat het aantal leerlingen op onze school is gegroeid, wat tegelijkertijd nieuwe uitdagingen meebrengt voor het team. Deze ontwikkeling geeft niet zozeer extra druk op de leerlingondersteuning, maar vooral op de ondersteuning van collega’s. Er is ruimte gecreëerd voor professionele uitwisseling en feedback tussen collega’s. Dit vormt een van de belangrijkste aandachtspunten.
Aanvullend is dit jaar een organisatorische wijziging doorgevoerd door te starten met een presentie/absentie coördinator. Hiermee wordt de regie op aanwezigheid en verzuim versterkt en wordt de werkdruk op teamleiders verminderd, die voorheen een groot deel van de leerlingzaken naast andere taken moesten afhandelen. Ook zijn we gestart met coördinatoren leerlingzaken, waardoor verantwoordelijkheden breder worden belegd en leerlingen sneller en beter geholpen kunnen worden.

Heb je nog tips voor collega's om het verantwoordingsproces binnen school goed vorm te geven?

Maak het een terugkerend onderwerp van gesprek en zorg daarbij voor aandacht op twee niveaus: inhoudelijk (bijvoorbeeld in het gesprek tussen ondersteuningscoördinator en teamleider) én beleidsmatig (bijvoorbeeld tussen ondersteuningscoördinator en directeur). Als deze twee lijnen goed op elkaar aansluiten, blijven resultaten zichtbaar en hoeven er geen oplossingen ‘achteraf’ te worden bedacht. Korte lijnen en elkaar actief op de hoogte houden leveren daarbij het meeste op.

Tenslotte: Van welke bijdrage op het verantwoordingsplatform zou je meer willen weten?

Ik wil graag meer weten over de bijdrage van het Montessori Lyceum Rotterdam. Deze school heeft aangegeven leerlingclubs of buddies te willen inzetten. Ik ben benieuwd hoe het Montessori Lyceum Rotterdam dit verder vormgeeft: met welk doel wordt dit ingezet, en welke aanpak werkt in de praktijk? Daarmee kunnen we niet alleen hun aanpak beter begrijpen, maar ook inspiratie ophalen voor onze eigen ontwikkeling rond leerlingenparticipatie.

Meer informatie
Op het verantwoordingsplatform kunnen scholen de verantwoordingsbijdragen bekijken van Wolfert Dalton en van andere vo-scholen van Koers VO.

Lees ook het interview met Carolien Nagtegaal-Jansen van De TooropMavo, Anton Brand van De Hef, Joni Heijboer en Debby Wernke van Focus Beroepsacademie, Johan Wijnhorst van De Passie Rotterdam, Pieter van Dijk van Young Rotterdam, Ilyas Bagci van Lyceum Kralingen en Lobke Rieborn van Laurens Lyceum.